Ik word nog steeds met enige regelmaat gevraagd of ik sinds mijn vertrek uit de Zoetermeerse gemeenteraad ‘de politiek’ mis. Nee. Met deze columns houd ik mij, zij het op enige afstand, nog steeds met de politiek bezig. Bovendien heb ik inmiddels een plek gevonden binnen het bestuur van de Zoetermeerse VVD. Maar vooral: het politieke engagement is nog volop aanwezig. Je kunt Rob Duiven wel uit de politiek halen, maar de politiek niet uit Rob Duiven.
En eigenlijk bevalt die positie op enige afstand mij uitstekend. Acht jaar gemeenteraad betekent ook acht jaar agenda’s, vergaderstukken, technische vragen, fractievergaderingen, commissies en raadsdebatten. Wie daar middenin zit, merkt soms nauwelijks hoeveel tijd politiek bedrijven werkelijk kost. Niet alleen de (toen) maandagavond zelf, maar vooral ook de avonden en uren ervoor. Een raadsvoorstel leest zichzelf nu eenmaal niet. Dat mis ik dus niet.
Wat ik wél nog altijd interessant vind, is waarom bepaalde politieke keuzes worden gemaakt. Wat betekent een besluit voor inwoners? Is het uitvoerbaar? Wat kost het? En misschien nog belangrijker: lost het werkelijk een probleem op? Dat zijn vragen die mij als politicus bezig helden en die mij nog steeds bezig houden.
Afstand heeft bovendien zo zijn voordelen. Vanuit de raadszaal krijgt vrijwel ieder onderwerp haast vanzelf urgentie. Alles lijkt belangrijk en bijna ieder voorstel vraagt om een standpunt. Van buitenaf zie je soms beter dat niet ieder politiek meningsverschil tot een principiële strijd hoeft te worden verheven. Soms is een praktische oplossing gewoon beter dan een ideologisch betoog.
Tegelijkertijd waardeer ik het politieke handwerk nog steeds. Democratie bestaat niet alleen uit grote woorden over bestaanszekerheid, klimaat of veiligheid. Zij bestaat vooral uit mensen die stukken lezen, inwoners spreken, amendementen schrijven, compromissen zoeken en uiteindelijk voor of tegen een voorstel stemmen. Dat ambacht verdient naar mijn mening meer waardering dan het tegenwoordig vaak krijgt.
Ik mis dus niet de vergaderingen, de stapels stukken of de soms eindeloze discussies over procedures. Maar mijn belangstelling voor wat er in Zoetermeer en Den Haag gebeurt? Die is geen moment verdwenen. Misschien is dat uiteindelijk het verschil tussen in de politiek zitten en politiek betrokken zijn. Met het eerste ben ik gestopt. Met het tweede vermoedelijk nooit.
Een bijkomend voordeel is dat je voor dat laatste niet meer afhankelijk bent van de politieke recesperiodes om op vakantie te gaan. Van die vrijheid ga ik de komende tijd dan ook maar eens gebruikmaken. Een paar weken even geen wekelijkse columns dus.
Deze column geeft de mening van Rob Duiven weer en niet het standpunt van de (fractie van de) Zoetermeerse VVD
