‘Ze zijn helemaal gek geworden op het stadhuis’. Kijk, dat schiet lekker op. Een beleidsvoorstel van twintig pagina’s, maanden voorbereiding, onderzoek, overleg en belangenafweging, en de analyse is in acht woorden klaar. Wie de reacties over gemeentelijke berichten op sociale media leest, weet dat het zelden bij die acht woorden blijft.
Een verkeersplan, woningbouw, bomenkap of de herinrichting van een straat: voor je het weet vliegen de conclusies je om de oren. Je hebt goede redenen, hele goede redenen en drogredenen. Vooral die laatste zijn opvallend ruim voorradig.
Neem het generaliseren. Er staat één verkeerspaaltje op een onhandige plek en dus ‘snappen ze op het stadhuis helemaal niets van verkeer’. Of een beroep op het verleden: ‘Vroeger hadden we dat probleem niet’. Ook populair is de overdrijving. Een plan wordt eerst teruggebracht tot iets wat er helemaal niet staat en vervolgens met veel enthousiasme bestreden. Een paar parkeerplaatsen verdwijnen? ‘Ze willen blijkbaar alle auto’s de stad uit hebben.’
Mijn favoriet blijft het hellend vlak. Vandaag verdwijnt een parkeerplaats, morgen is de hele wijk autovrij en overmorgen mogen we vermoedelijk alleen nog te voet naar de supermarkt. En natuurlijk hebben we (helaas steeds meer) het ‘op de man spelen’. Waarom een plan inhoudelijk bestrijden als je ook kunt beweren dat de wethouder incompetent is, ambtenaren wereldvreemd zijn en ‘ze’ toch nooit luisteren?
Begrijp me goed: gemeentelijk beleid verdient kritiek. Soms stevige kritiek. Politici maken soms verkeerde keuzes, ambtenaren maken wel eens fouten, plannen blijken onvoldoende doordacht en inwoners worden soms over het hoofd gezien. Juist daarom hebben we participatie, journalistiek, oppositie, verkiezingen etc..
Maar achter gemeentelijke plannen zitten vooral mensen zoals u en ik. Mensen die proberen de stad zo goed mogelijk te laten functioneren en daarbij belangen afwegen die nu eenmaal niet allemaal tegelijk kunnen worden bediend. Wat voor de één een prima oplossing is, kan voor de ander behoorlijk vervelend uitpakken.
Daar mag je het hartgrondig mee oneens zijn. Graag zelfs. Een beetje tegengas kan geen kwaad. Maar kom dan met een echte, goede reden. Desnoods een hele goede. We hebben vind ik al drogredenen genoeg.
Deze column geeft de mening van Rob Duiven weer en niet het standpunt van de (fractie van de) Zoetermeerse VVD
