De komende jaarwisseling geldt voor het eerst een landelijk verbod op consumentenvuurwerk. In Zoetermeer komen verenigingen en stichtingen niet in aanmerking voor een ontheffing. Burgemeester Michel Bezuijen heeft laten weten dat er geen aanvragen zijn ingediend. Daarnaast wijst hij op een gebrek aan ambtelijke capaciteit om eventuele aanvragen zorgvuldig te kunnen beoordelen.
Dat standpunt is op zich goed te verdedigen. Toch roept de onderbouwing vragen op. Als er geen aanvragen zijn, hoeft er immers ook niets te worden beoordeeld. Dat is duidelijk. Maar een tekort aan capaciteit als argument om een wettelijke mogelijkheid op voorhand buiten werking te stellen, voelt minder overtuigend. Van een overheid mag worden verwacht dat zij niet alleen regels vaststelt, maar ook in staat is die altijd op een zorgvuldige manier uit te voeren.
Het grootste handhavingsprobleem zit echter niet bij de vereniging die onder strikte voorwaarden één professionele vuurwerkshow wil organiseren. De echte uitdaging begint veel eerder. Illegaal vuurwerk wordt maanden vóór de jaarwisseling ingevoerd, opgeslagen, verhandeld en verspreid. Wie pas op oudejaarsavond gaat handhaven, loopt per definitie achter de feiten aan.
Een geloofwaardig vuurwerkverbod begint wat mij betreft daarom bij de bron. Het rijk zal de illegale handel, de verkoop via internet en de distributie via pakketdiensten veel steviger moeten aanpakken. Dat vraagt om nauwe samenwerking tussen politie, douane, omgevingsdiensten en het Openbaar Ministerie. Ook gemeenten hebben daarin een rol. Zij moeten alle meldingen serieus oppakken, bekende risicolocaties controleren en vooral jongeren al ruim vóór de jaarwisseling aanspreken op de gevaren en de gevolgen. Binnen de veiligheidsregio Haaglanden ligt het bovendien voor de hand om gezamenlijke handhavingsafspraken te maken, zodat overtreders niet eenvoudig kunnen uitwijken naar een buurgemeente.
Ook op Europees niveau is naar mijn overtuiging actie nodig. Zolang zwaar vuurwerk net over de grens of via buitenlandse webwinkels zonder veel moeite verkrijgbaar blijft, blijft het in Nederland en dus ook in Zoetermeer dweilen met de kraan open. Betere Europese afspraken over verkoop, registratie, traceerbaarheid en onlinehandel zijn daarom geen luxe, maar een noodzakelijke voorwaarde voor een effectief verbod.
Deze column geeft de mening van Rob Duiven weer en niet het standpunt van de (fractie van de) Zoetermeerse VVD
