Wethouder Van der Meer heeft het raadsvoorstel voor het Stationsgebied Zoetermeer teruggenomen en komt met een nieuw voorstel waarin meerdere opties aan de raad worden voorgelegd. Dat is verstandig, want een gebied dat zo bepalend is voor bereikbaarheid, uitstraling en leefbaarheid verdient meer dan een enkel spoor. VVD-commissielid Steven Schouten wees in de commissie Stad van 15 september al op de kern van de discussie: ‘De Mandela-brug herstellen lijkt logisch, maar is dat wel de beste keuze voor een goede stationomgeving? Door de doorgaande fietsroute te verleggen neemt het gebruik van de brug af, met zorgen over sociale veiligheid. Overweeg daarom een tweede variant die inzet op één centrale, levendige plek, met ruimte, reuring en goede voorzieningen, naadloos aangesloten op de ontwikkelingen in het Entreegebied‘.
Sinds het raadsbesluit van 2021 is de context ingrijpend veranderd. De noodmaatregelen aan de Nelson Mandelabrug vragen om een structurele oplossing. Tegelijkertijd is het woningbouwprogramma in het Entreegebied flink uitgebreid en is Station Zoetermeer regionaal aangewezen als metropolitaan OV-knooppunt. Dat alles maakt het noodzakelijk om uitgangspunten opnieuw te bekijken en keuzes scherper te maken. Waar het in 2021 vooral ging om het inpassen van een busplatform en een nieuwe entree, draait de opgave nu om de vraag hoe Zoetermeer een aantrekkelijk, veilig en toekomstbestendig stationsgebied kan realiseren dat de stad decennia vooruithelpt.
Voor de Zoetermeerse VVD staat daarbij voorop dat de verbinding tussen Entree en Rokkeveen echt sterk en comfortabel moet worden, dat sociale veiligheid niet los gezien kan worden van levendigheid, en dat de stationsomgeving overzichtelijk en uitnodigend moet zijn. Een technische oplossing voor de brug alleen is onvoldoende als het resultaat een kille en weinig gebruikte verbinding oplevert. Het gaat om meer dan beton en staal; het gaat om de vraag hoe mensen zich door dit gebied bewegen, hoe zij overstappen tussen fiets, tram, trein en bus, en hoe bezoekers hun eerste indruk van de stad krijgen.
Ook de financiële kant vraagt om helderheid. Subsidies van Rijk, provincie en MRDH zijn inmiddels toegezegd, maar dat verandert niets aan de verantwoordelijkheid om iedere euro uit Fonds Zoetermeer 2040 zorgvuldig te besteden. Een sluitende businesscase met duidelijke ramingen en realistische planning is nodig om te voorkomen dat Zoetermeer op termijn wordt geconfronteerd met ongedekte lasten of onhaalbare ambities.
‘De terugtrekking van het voorstel is dus geen stap terug, maar een kans om beter te kiezen’, aldus Schouten: ‘Door meerdere varianten uit te werken ontstaat ruimte voor een echte vergelijking van effecten op veiligheid, levendigheid en exploitatie. Zo kan de raad straks besluiten op basis van inhoud en kwaliteit, en niet omdat er in het verleden al een richting was gekozen’.
Het doel is helder: een stationsgebied waar reizigers prettig aankomen en makkelijk overstappen, waar sociale veiligheid en levendigheid elkaar versterken, en waar de stad zich van haar beste kant laat zien. Eerst de goede keuzes maken, daarna voortvarend uitvoeren. Dat is de koers die de Zoetermeerse VVD voor ogen heeft.
