De columns van VVD-raadslid (2018 – 2026) Rob Duiven die tussen januari 2024 en februari 2026 zijn verschenen in de Nieuwsbrief van de fractie vormen samen een consistent en herkenbaar verhaal over lokaal bestuur, democratie en samenleving. Vanuit een klassieke liberale invalshoek werden actuele thema’s geduid, historische lijnen blootgelegd en politieke keuzes in perspectief geplaatst. Geen snelle oneliners, maar beschouwingen die uitnodigen tot nadenken én tot handelen.
Wat deze columns bindt, is een consequente benadering van politiek: nuchter, analytisch en geworteld in liberale kernwaarden. Geen ideologische luchtkastelen, maar een stabiele koers gericht op wat werkt voor inwoners en stad. Wie de columns leest, krijgt niet alleen inzicht in (toen) actuele vraagstukken, maar ook in de keuzes die het verschil maken tussen wensdenken en werkbare oplossingen. Daarmee vormden zij een uitnodiging om niet alleen naar politiek te kijken, maar er ook bewust onderdeel van te zijn.
Hieronder staat het overzicht van alle verschenen columns, gerangschikt op politieke en maatschappelijke thema’s. Zoals ook onder elke column was vermeld, geldt ook hier: de columns geven de mening van Rob Duiven weer en niet het standpunt van de (fractie van de) Zoetermeerse VVD.
De stad als geheel
In Meer dan de som der delen (24 februari 2026) wordt betoogd dat een stad niet bestuurd kan worden als verzameling losse dossiers. Wonen, mobiliteit, cultuur en financiën hangen onlosmakelijk samen en vragen om integrale afwegingen. Duiven pleit voor nuchter bestuur dat verder kijkt dan de korte termijn en het grotere geheel centraal stelt.
Vrijheid en verantwoordelijkheid
In Homo Queritur (27 januari 2026) analyseert Duiven de Nederlandse neiging tot klagen, ondanks hoge welvaart en kwaliteit van leven. Hij laat zien hoe kritiek vaak wordt afgewenteld op de politiek, terwijl de eigen rol onderbelicht blijft. De column eindigt met een oproep tot actief burgerschap: minder klagen, meer doen. Diezelfde balans staat centraal in Lokaal liberaal (12 augustus 2025)
waarin het liberalisme wordt gepresenteerd als praktische leidraad voor lokaal bestuur. Vrijheid betekent ruimte geven, maar ook grenzen stellen waar nodig. Juist op lokaal niveau komt die balans volgens Duiven het scherpst tot uiting.
Tradities en grenzen
In Laten we het niet met z’n allen verknallen (27 december 2025) wordt de vuurwerktraditie historisch geduid als relatief jong fenomeen. De ontsporing ervan laat zien dat vrijheid zonder zelfbeheersing haar eigen draagvlak ondermijnt. Duiven schetst hoe het debat verschuift van plezier naar schade en pleit voor verantwoordelijkheid als voorwaarde voor behoud.
Democratie en debatcultuur
In Spiegelbeeld (14 december 2025) wordt de gemeenteraad neergezet als voorbeeld van respectvol debat, in contrast met een verhardende samenleving. De vraag wordt gesteld of niet juist de samenleving zich aan die normen zou moeten spiegelen. In Emo-politiek (18 september 2025) wordt de rol van emotie in politiek onderzocht. Emotie kan verbinden, maar wordt problematisch wanneer feiten naar de achtergrond verdwijnen. In De stem van het volk (7 april 2025) wordt onderscheid gemaakt tussen het vertolken en het aanwakkeren van onvrede. Duiven waarschuwt voor politiek die problemen exploiteert in plaats van oplost.
Bestuur en vertrouwen
In Politiek krediet is geen blanco cheque (25 november 2025) wordt duidelijk hoe kwetsbaar politiek vertrouwen is. Krediet bouw je langzaam op, maar kan snel verdwijnen bij fouten of gebrek aan transparantie. In Raadsbesluiten zijn er om uitgevoerd te worden (10 oktober 2025) wordt het fundament van de lokale democratie benadrukt. De raad besluit, het college voert uit – en afwijkingen daarvan ondermijnen het vertrouwen.
Realisme en politieke keuzes
In Beloofd is beloofd (11 november 2025) wordt de spanning tussen verkiezingsbeloften en bestuurlijke realiteit blootgelegd. Campagnes vereenvoudigen, maar besturen vraagt om compromissen en realisme. In De mallemolen (26 juni 2025) wordt de woningmarkt treffend vergeleken met een draaimolen met te weinig plaatsen. De analyse laat zien dat structurele schaarste het echte probleem is, niet individuele groepen.
Cultuur en samenleving
In Cultureel ondernemerschap (3 november 2025) wordt cultuur gepositioneerd als samenspel van creativiteit en ondernemerschap. Subsidies kunnen helpen, maar mogen geen doel op zich worden. In Financiering van kunst en cultuur (13 maart 2025) wordt die lijn verder uitgewerkt. De overheid faciliteert, maar de sector moet zelf verantwoordelijkheid nemen voor continuïteit.
Democratische verhoudingen
In De coalitie en het eigen politieke geweten (12 juni 2025) wordt de spanning tussen coalitiediscipline en onafhankelijk denken geanalyseerd. Kritiek binnen de coalitie kan juist een teken van politieke volwassenheid zijn. In Past een referendum in een representatieve democratie? (13 februari 2025) wordt betoogd dat referenda complexe vraagstukken versimpelen. Vertegenwoordiging biedt volgens Duiven betere waarborgen voor zorgvuldige besluitvorming.
Veiligheid en weerbaarheid
In Si vis pacem, para bellum (26 mei 2025) wordt het belang van voorbereiding op crises onderstreept. Gemeenten spelen daarin een sleutelrol, maar lopen nog achter. De column roept op tot concrete maatregelen en bewustwording.
Taal, retoriek en beeldvorming
In ‘Duidelijkheid’ in de lokale politiek: zegen of valkuil? (13 mei 2025) wordt gewaarschuwd voor de schijn van eenvoud. Heldere taal kan nuance verdringen en het debat verarmen. In Overdreven overdrijving (31 januari 2025) wordt overdrijving ontleed als retorisch middel. Effectief, maar schadelijk wanneer het de werkelijkheid vervormt.
Reflectie en perspectief
In Déjà Vu 2024 (26 december 2024) wordt kritisch gekeken naar jaaroverzichten en hun selectieve karakter. Het persoonlijke perspectief blijkt uiteindelijk relevanter. In Zomerse reflectie (18 juli 2024)
wordt reflectie gepresenteerd als essentieel onderdeel van goed bestuur. Leren begint bij terugkijken.
Lokale politiek in bredere context
In Ici à Paris (10 december 2024) wordt duidelijk dat grote en kleine steden vergelijkbare uitdagingen kennen. Schaal verschilt, vraagstukken niet. In Persoonlijkheidspolitiek (12 november 2024) wordt de invloed van Amerikaanse campagnes op de Nederlandse politiek geanalyseerd. De focus verschuift van inhoud naar persoon.
Samenleving en tradities
In Sinterklaas: trendsetter in de politiek (26 november 2024) wordt een culturele traditie verbonden aan politieke en maatschappelijke discussies. Tradities blijken spiegels van verandering.
Bestuurlijke lessen
In De parabel van het trouwe paard (13 oktober 2024) wordt via een metafoor duidelijk hoe bezuinigingen op essentiële voorzieningen averechts werken. In Een kwestie van perceptie (29 januari 2024) wordt het verschil tussen technische, bestuurlijke en politieke perspectieven belicht. Leren van evaluaties is essentieel.
Politieke praktijk
In Groeten uit Yoetermeer (13 september 2024) wordt een klein incident gebruikt om te reflecteren op fouten in de politiek. Fouten maken mag, maar verantwoordelijkheid nemen is cruciaal. In Reces is geen vakantie, maar wel een beetje (5 juli 2024) wordt inzicht gegeven in het ritme van het raadswerk. Rust is nodig om goed te blijven functioneren. In Mooi weer in de politiek (23 juni 2024) wordt gewaarschuwd voor kortetermijnpolitiek die problemen vooruit schuift.
Politieke cultuur en communicatie
In Het verwijt van liegen in de politiek (28 mei 2024) wordt het effect van beschuldigingen op het vertrouwen in de politiek geanalyseerd. In Kijkwijzer (18 april 2024) wordt de invloed van sociale media en framing besproken. Kritisch kijken blijft noodzakelijk.
Lokale identiteit en participatie
In Hoe VVD is de Zoetermeerse VVD? (9 april 2024) wordt de zelfstandige positie van de lokale VVD benadrukt. In Samenspraak is geen illusie (21 maart 2024) wordt het belang van goede participatie onderstreept. In Stilte voor de storm? (25 februari 2024) wordt vooruitgeblikt op financiële uitdagingen en moeilijke keuzes.
